Mektup

Lütfiye Bozdağ |

Zulüm gördük, zindanlara atıldık, öldürüldük, aç kaldık, işsiz kaldık, her darbede, her yenilgide umudumuzu yitirmedik…

Harun Özgür Turgan (2)

3 Haziran 2017

Tatavla

Canım Harun,

güneşin sarısını, suyun mavisini aradık kara dehlizlerde…

adalet, barış, özgürlük arayan yoldaşlarımızla sırtlandık Sisifos’un kayasını….

aşağı düştükçe bir daha bir daha sırtlandık..

yılmadan, bıkmadan usanmadan..

savurmaya durduk gökyüzüne, çiçeklerin kokularını bir de özgürlüğün ve umudun maviliğini….

kavgamızın türküsünü söyleyen kırlangıçlar bir de kır çiçekleriyle patikalardan dağlara yürüdük, tepeler, yollar aştık…

barış türküsü dilimizde, kapılar çaldık bir bir, barışın selamını ulaştırmak için hanelere…

umudumuz, savrulan saçlarımız, bir de çiçek kokuları…

dalga dalga yayıldı yeryüzüne…

rüzgarla buluta, buluttan yağmura, yağmurdan toprağa gani gani…

zulüm gördük, zindanlara atıldık, öldürüldük, aç kaldık, işsiz kaldık, her darbede, her yenilgide umudumuzu yitirmedik…

maviliklere sürdüğümüz bisikletimiz ve göğe süzülen uçurtmalarımız vardı…  

Geleceğimizin güzel çocukları birlikte uçurtma uçurmak ve bisiklete binmek için bekliyorlar seni…

Parmaklarını kıvırcık saçlarına dolamak, mavi gözlerinden öpmek için bekliyorlar…

Lütfiye Bozdağ

  • Bu mektup sadece Harun’a değil, Nuriye’ye, Semih’e, Barış İçin Akademisyenlere, Mehmet Fatih Traş’a ve bu yolda can veren, emek veren yoldaşlara yazılmıştır.


Yorum yok

Ekleyin