Kendini doğuran kelimeler

Hilmi Nar |

Nefesin dokunuyor tekdüzeliğin camına / Bir ebem kuşağının içinden geçiyor / kentin sıkıştırılmış insanı.

Sandi Fitzgerald

Sandi Fitzgerald

Kendini doğuran kelimeler

I

Benim değildi o çitler

Sınırları ben koymadım

Şu önyargılar

Benim bahçemde yeşermediler

Mesafeleri dizimde ben avutmadım.

Yine bir şey yapamama yorgunuyuz

Celladın önünde

Şimdi oturup bir kavağın serinliğine

Yaralarıma dokunuyorum .

Bir rüzgâr esiyor

Önüne katmış ölüm kokusunu.

Yenilmiş bir adamım

İçimde beni doğuracak bir kadın imgesi

Diyor ki:

Acı vardı hep önceden.

 

II

Bak yılkı atları dörtnala

Gözlerinden iniyorlar sabah köprüsüne.

Omuzunda kuşlar

dolaşıyorsun sokaklarda.

Bu kent yeniliyor kendine

Şarkılar hep hüzünlü.

Saçlarından yağmur çiseliyor

Nefesin dokunuyor tekdüzeliğin camına

Bir ebem kuşağının içinden geçiyor

kentin sıkıştırılmış insanı.

Açık görüş halindeler yine

bir çift göz

bir çift el

vitrin dalgınlığında. [son]

Aykırı Kelimeler (Hilmi Nar’ın şiir kitabı üzerine)



Yorum yok

Ekleyin