«Gökte katran» • şiir

Ali Yılmazoğlugil |

Sevgilim sana yıldızları gösteremiyorum.

Siir_Gokte_Katran

Gökte katran

Sevgilim sana yıldızları gösteremiyorum.
Uykusuz bir fabrika bacası, tam karşımda esniyor.
Satın alınmış gökyüzü,
Pahalı kalabalıklardan bir  şehir.
O şehirde ağaçsız gölgeler.

Kiralık betonarme bir mahallede,
Oturuyor.
Omzunda bir ben.

Kentin katranlı ışıkları,
Kapatmış yıldızları.

Sevgilim sana yıldızları gösteremiyorum.
Bir kadının gölgesi kaplamış gökyüzünü.
Sağ omzundaki bende bir papatya,
Dokunamıyorum.

Sevgilim sana yıldızları gösteremiyorum.
Ulaşamıyorum,
Anlatamıyorum,
Susmuyorum da.
Bıraksan yıldız dolsa kesemiz.
Kabullenmesek olanı, biteni.

Sevgilim sarma cıgaraya alışmışsın.
Amerikan cıgara ateşten dokunamıyoruz.

Sevgilim sana yıldızları gösteremiyorum.
Duman kaplamış yurdumun dört bir yanını.
Bomba altında bedenler.
Ah omzunu görseler.
Silkinseler kalksalar.

Sevgilim sana yıldızları gösteremiyorum.
Satılık bir kentin,
Satılık gökyüzünde.
Özgürlükten yoksun göklerimiz.

Memleketim ve sen
Uzak ve hınçlısın.

Unutulmuşluğumla kaldım işte.
Denizli bir gölgenin soğuk kenarıdayım.
Garip.



Yorum yok

Ekleyin