Elif’tir ilk hece emekte

|

Elif’tir ilk hece emekte / Emek değil mi ilk sözcük her direnişte?

eliftir-ilk-hece-emekte

Belki görmüşlüğüm vardır içinizden bazılarınızı ama duymadım çoğunuzun adını.

Gülüşünü görmediğin bir yüze bakıp ağlanır mı saatlerce? Irmaklar olup akar gider mi iki göz?

Milletinin ne önemi var? Dininin, mezhebinin? Siz benim yarımdınız, yarım yamalak kavgamın ruhuydunuz.

Ellerinizi uzatmıştınız viraneler içinde bir çiçeğe, o el sanki benim elimdi. Oyuncaklar sunmuştunuz solgun çocukluğa say ki benim hediyemdiniz.

Yollar zorludur gitmek istediğin yer Kürdistan’dan geçiyorsa. Zor yola kırdınız dümeni.

Gittiniz düşünmeden, düşünerek geleceği.

Elif’tir ilk hece emekte.

Emek değil mi ilk sözcük her direnişte?

Başladıysa direniş bir yerde, koşmak gerekmez mi bilgece?

Emeğimin yarısı, ekmeğimin yarısı, kalbimin yarısı, “gitme” mi denirdi size.

Gittiniz ve alev alev gök.

Deren ve demetleyen o yürek şimdi vurmaya gerek.

Gümbür gümbür vurmak gerek.

Gün dönmeden, günebakan dikilmeden, o göğü ateşe sunmak gerek.

Dinleyemedim son sesinizi, izleyemedim son nefesinizi.

Sinmedi içime, öpemedim resimlerinizi.

Söyleyemem son şiirlerinizi güne vurmadıkça.

O al gök zalimlerin üstüne çökmedikçe.

O boz yer katilleri almadıkça.yazisonuikonu



Yorum yok

Ekleyin