Dört “yalnız” bir “ömür”

Mahir |

Kim demiş/ yalnız taştan duvar olmaz diye
Yalnız, taştan duvar örer/ dört bir yanına…

yalnızlık

Aynada:

Sırrı,

yokluğun grisinden yapılmış

aşkbükey bir aynadır yalnızlık…

Ondandır her baktığında

kocaman bir sen görüşün…

 

Kendi:

bir garip edattır yalnız,

kendi cümlesine özne bile olamayan…

Hep “yalnız anlaşılması”

bundandır

tek bir hecesinde dahi

nefes alamayan…

 

Duvarda:

Kim demiş

yalnız taştan duvar olmaz diye

Yalnız, taştan duvar örer

dört bir yanına…

 

Rüyada:

Yüzyıllık bir uykunun

tam ortasında

yeni yalnızlıklar yaratmak gibi

uçarı kaçamakları vardır

yalnızın…

Durdukça zaman

bir masalın içinde bulur kendini

ansızın…

 

Dört yalnızlık var bir odada,

 

biri aynada durur

biri kendi

biri duvarda

öbürü rüyada

 

ve

dört yalnız

bir ömrü götürür

evvel zamanda

kalbur samanda…



Yorum yok

Ekleyin