Dil-Tarih, Ortabahçe ve Bahtiyar

|

Dil-Tarih’in üç binasının arasına sıkışmış Ortabahçe’sinin üst kısmında bulunan, birçok öğrencinin tedirgin gözlerle uzaktan izleyip çoğunlukla yanına yaklaşmadığı Çardak’ta, bir halk kahramanını andık bugün.

Bahtiyar Karşıyaka2

Bahtiyar Doğruyol’un mezarı (Karşıyaka 6. kapı T25-127)

Bugün bir kardeşimizi andık (2 Nisan 2015). Dil-Tarih’in üç binasının arasına sıkışmış Ortabahçe’sinin üst kısmında bulunan, birçok öğrencinin tedirgin gözlerle uzaktan izleyip çoğunlukla yanına yaklaşmadığı Çardak’ta, bir halk kahramanını andık. Aynen ona yakışır sade, mütevazı bir şekilde.

Dil-Tarih’teki en yoğun anti-faşist kavga dönemlerinden birinde tanıştık Bahtiyar’la. Öyle ki, okulun içinde bile satırlı saldırılara maruz kalıyordu devrimci öğrenciler. Zaten o dönem okulda bulunmuş birçok devrimci, anti-faşist mücadelenin bir nişanesi olarak satır izini taşır vücudunda.

Esas olarak bu yoğun anti-faşist kavganın yarattığı psikolojiyle, biraz da yerimizin darlığı sebebiyle, çok sıkı ilişkileri vardı Dil-Tarihli devrimcilerin birbirleriyle. İçtiğimiz çayların sıcaklığı dostluğumuza, dayanışmanın yarattığı güven yoldaşlığımıza yansıyordu. Bırakalım bir arkadaşımızın tek başına saldırıya uğrayıp yaralanmasından, yolda yürürken ayağının tökezlemesinden bile hicap duyar hale gelmiştik. Niye yanında olup da koluna giremedik diye…

DTCF Bahtiyar anması2

DTCF Çardak’ta yapılan anmadan bir kare

Daha bugün yaptığımız anmada, faşistlerin saldırılarından birinde başından yaralanan Bahtiyar’ın, uzun kıvırcık saçlarının bir kısmının doktor tarafından kesilmesine bile ne kadar üzüldüğünü Zeynep kendi anlattı. Bırakalım yoldaşımızın başından yaralanmasını, saçının bir telinin koparılmasına bile tahammülümüz yoktu.

Bahtiyar’la böyle bir siyasal atmosferde, Dil-Tarih’in imkânsızlıklarını paylaştık. Kim bilir, belki de yaşamanın baharında, hiç yüzünü görmediği, sesini duymadığı, elini sıkmadığı insanlar için, eşitlik-özgürlük-adalet uğruna yaşamından inmesinin özünde Dil-Tarih’te geçirdiği bu dönemlerin de etkisi vardır.

Bahtiyar’dan geriye benim aklımda kalan en belirgin şey, derin bir tevazu, gülümseyen gözlerinin öne çıktığı duru bir yüz, tüm benliği ile taşıdığı olgun bir sessizlik. Meğer o sessizliğin altında bir volkan saklıyormuş…

DTCF'de Bahtiyar ve Şafak için duvara "Biz de Sizi Seviyoruz" yazıldı

DTCF’de Bahtiyar ve Şafak için duvara “Biz de Sizi Seviyoruz” yazıldı

Bugün Bahtiyar’ın anmasını yaptık. İki gün önce annem aramıştı. Sesi ağlamaklı: “Öldürdüler çocukları. Halkını seven herkese düşman bunlar…”

Halkını seven herkese düşman olanlar, on küsur yıldır nefret tohumları ektiler bu topraklara. İktidarlarını korumak için sevgisizliği körüklediler haince. Kendilerini nefret duvarlarıyla koruyanlar en zayıf yanlarından vuruldular ancak zamanı gelince. İnandıkları dava uğruna ölüme yürüyenler, karşılığı olsun ya da olmasın, halklarına olan sevgilerini dile getirerek ölümü kucakladılar.

İşte, tam da o noktada yenildi muktedirler. Sevgisizliklerinden vuruldular…

Dil-Tarih’in üç binasının arasına sıkışmış Ortabahçe’sinin üst kısmında bulunan, birçok öğrencinin tedirgin gözlerle uzaktan izleyip çoğunlukla yanına yaklaşmadığı Çardak’ta, bir halk kahramanını andık bugün. Hâlbuki bilseler, orada bulunan onlarca Bahtiyar’ın onları ölecek kadar çok sevdiğini… Acaba yine de öyle tedirgin olurlar mı?

Eve doğru yürüdüm. Aklımda Bahtiyar’ın eylemden sonra gördüğüm ilk fotoğrafı. Eylem günü yazdığım kısa yazının tamamlayamadığım ilk satırları: “Az önce gördüm fotoğrafını. Şimşek gibi saplandı gülüşün beynime. Vay benim sessiz, mütevazı, güler yüzlü kardeşim. Dil-Tarih’in anti-faşist kavgasındaki siper yoldaşım. Ve şimdi halklarımızın kahramanı. Duru, temiz, gülen suretinle son karşılaşmam, böyle olacakmış demek ki…”

DTCF Bahtiyar anması

Anmadan bir kare

Ilık bir hava, güzel bir bahar akşamüstü; yarım kalan satırlarımı tamamladım: Yirmili yaşlarda gençler baharda âşık olurlar. Ama yirmili yaşlarda gençler, hayallerinde günlük güneşlik bir dünya, dillerinde türküler, yüreklerinde halk sevgisi, ölümlere de yürürler…



Yorum yok

Ekleyin